Het is vandaag 6 maanden geleden dat Luckas is overleden.
Het gemis is zo onbeschrijflijk, het ene moment denk je er niet aan maar dan valt het als een blok op je maag.
Wat was/is die jongen een kanjer, hij heeft zoveel blijdschap, leuke tijden, en wat al dan niet meer voor ons gedaan. Maar helaas hij heeft het verloren van die zware strijd.
Nog steeds denk ik en allemaal het is beter voor hem geen pijn en verdriet meer.
Maar wat mis ik die jongen zo!!!!!!!
31 augustus zou hij 4 jaar geworden zijn, nu gaan we die dag wel ter ere houden van Luckas. We gaan naar Joure toe om een kleine troost te zijn voor Marco, Petra, Melvin en Quinten.
Het zal een moeilijke, verdrietige dag worden maar wel met een lach want dat zou Luckas gewild hebben.


de regen stroomt als tranen langs de ruit
het is alsof de hele wereld om je huilt
ik voel me zo mistroostig als het weer
ik mis je zo, ik mis je meer en meer

ik herinner mij de tijd van jij en ik
van de allereerste tot de laatste blik
ik zie je nog altijd als verslagen staan
toen ik vertelde dat ik weg moest gaan

ik mis je zo, ik mis je meer en meer
ik zie je in me dromen , keer op keer
wie zegt me hoe en waar zie ik je weer
ik mis je zo, ik mis je meer en meer

ik weet niet wat er mij toen heeft bezielt
te denken dat ik minder van je hield
ik besef nu dat het lang niet over is
omdat ik jou nog alle dagen mis

ik mis je zo, ik mis je meer en meer
ik zie je in me dromen , keer op keer
zeg me hoe en waar zie ik je weer
ik mis je zo, ik mis je meer en meer

ik mis je zo, ik mis je meer en meer
ik zie je in me dromen , keer op keer
wie zegt me hoe en waar zie ik je weer
ik mis je zo, ik mis je meer en meer.


Dit is de songtekst van het liedje wat op mijn slide staat van Luckas.

Sylvia